Ik had een stel wat 5 jaar lang ruzie heeft gemaakt. Een van de zonen had minimaal contact met moeder, dochter was uit huis geplaatst omdat samenwerking tussen de ouders totaal niet ging. In het traject bij mij hebben ze allebei kunnen bespreken hoe eenzaam ze zich hebben gevoeld en wat ze met hn gevoel van eenaamheid hebben gedaan. Hij was zo bang afgewezen te worden dat hij haar letterlijk op afstand hield, zij voelde dat en voelde zich totaal niet gewaardeerd, ze hield hem daarmee ook op afstand en daarmee was de cirkel rond. Hij baalde enorm van wat er was gebeurd en had graag eerder een SCHIP traject in gegaan zodat ze eerder weer met elkaar konden praten. Na het SCHIP traject kunnen ze nu afstemmen rond afspreken, is dochter weer bij moeder komen wonen en deze maand gaat 1 van de zonen trouwen en kunnen ze ontspannen daar samen zijn! Dit mooie verhaal wilde ik graag met jullie delen.
